Şiir Yazamayan Şair

Neredesin… Yaralı vücudum kanlar içerisinde Hani aşk hani iman neredesin Mazlum kıvranıyor zalimin pençesinde Hani dost hani Müslüman neredesin? Beynim bulandırılıp saçmalıklar dolduruldu Ben ruhumu,ben insanlığımı özlüyorum Şahadet gülüm açacakken,dalında solduruldu Leylama kurban edecek vücudum neredesin? Analara küfür eden oğullarda varmış ülkemde Hz. Hasan'ı Hüseyin'i özlüyorum Allah'a inanmayan gavurlarda varmış ülkemde Yaradana köle olan evliya neredesin? Zindanda kardeşlerim can verirken Hararetle bayramlar kutlanır ülkemde Müslümana radikal,yobaz denirken Sen dinin sözcüsü neredesin? Her toprak altında mazlumun ahı yatıyor Hesabını soracak mücahidi özlüyorum Sorumsuz gençler var ülkemde Hani emanet,hani yemin neredesin? Sen ki azgın yaralara derman olacaktın Sen ki tağuta Hakkı ferman olacaktın Böylemi duracaktın Hz.Hamza, Allahı'n arslanı neredesin? Camilerde benim değil ,mescitler de Tevhidi haykıran Ebuzer'i özlüyorum Yalan dolu fetvalar gezi...

Karanlığın güneşin ışığını yuttuğu bir gece... Güneş bile vazgeçmiş bugünden, soru işaretleri bir türlü vazgeçemiyor. Ağır ağır öldürmekten ziyade, zorla sükutun deli gömleğini giydiriyor gibiler. Geceden kalan avuç avuç sessizlik, yığınla soru, biraz bekleyiş ama artık çoğunlukla vazgeçiş. Geceden kalan masama dizili soru işaretleri. Geceden kalan gündüzün mağlubiyeti, güneşin çaresiz vazgeçmesi bugünden. Güneş bile vazgeçti bugünden, ben vazgeçemiyorum... Telefon Çalar: + Efendim. - Ben soru işareti. Biraz rahahtsız edeceğim sizi, sonra isterseniz yine kapatabilirsiniz. + Buyrun, dinliyorum. - İnsanlar "somut" ve "soyut" diye ikiye ayırıyorlar her şeyi, ben bunu pek anlamadım. Arama motorlarının verdiği "elle tutulur, gözle görülür" cümlesiyle başlayan veriler de çok içime sinmiyor açıkçası. Daha iyi bir cevabı olmalı... + Örnek verebilir misiniz?  - Mutluluğa, acıya, hüzne soyut; elmaya, masaya, perdeye somut diyorlar. İçime sinmeyen bir ...

- 15 yaşımda yazmaya başlayıp devamını getirmediğin onlarca yazıdan sadece bir tanesi. Birkaç yerinde oynama yapıp bir seri halinde yazmaya karar verdim. Belki de basitseyip yazmaktan vazgeçmemek gerekiyor. Mürekkep bize kalbimizi hatırlatıyor. Hayatta birçok soru işareti var. Eğer noktalama işaretlerinden bir silah yapmamı söyleselerdi sadece soru işaretini seçerdim. Çünkü sorular insanı ağır ağır öldürür. Ağır ağır ve acılar içinde... Telefon çalar: + ... - Alo, kiminle görüşüyorum? + Ben soru işareti, nasılsınız? - İyiyim, siz nasılsınız? + Hep iyi misinizdir, hep mutlu ve neşeli, hiç kötü olmaz mısınız? - Genelde mutlu olmayı tercih ederim, canımın sıkıldığı da olur elbette. + Mutlu olmayı mı tercih edersiniz, mutluluk bir tercih meselesi midir? - Mutluluğu ararsanız tercih edebilirsiniz. + Nerede bulabilirim onu? - Kalbinizde... + Kalbim fazlasıyla dağınık, mutluluk uğramaz oraya, uğramıyor da.. - O zaman mutluluğa elverişli bir mesken haline getirin kalbinizi....